Snycerstwo w sztuce ludowej

Snycerstwo to sztuka rzeźbienia w drewnie, jedna z najstarszych i najbardziej charakterystycznych dziedzin polskiej sztuki ludowej. Na Podkarpaciu, w tym na Jasielszczyźnie, było szczególnie rozwinięte, bo drewno było najłatwiej dostępnym materiałem.

 

Snycerstwo ludowe to:

Rzeźba sakralna – figury Chrystusa Frasobliwego, świętych patronów, krzyże i kapliczki przydrożne, które stawiano przy domach, drogach i polach.

Elementy wyposażenia kościołów i cerkwi – ołtarzyki, ramy do obrazów, dekoracyjne krucyfiksy.

Sztuka użytkowa – zdobione łyżniki, skrzynie posagowe, kołyski, a także narzędzia i sprzęty codziennego użytku.

Zabawa i tradycja – figurki pasterzy, zwierząt, ptaszków (często jako gwizdki z drewna).

 

W rzeźbie drewnianej dominowała prostota form i naturalność. Wzory były powtarzalne, inspirowane naturą i religią.

 

Powszechne motywy: roślinne, geometryczne, słoneczka, gwiazdy, rozety.

 

Rzeźby często miały nieproporcjonalne sylwetki – ważniejsza była symbolika niż realizm.

Snycerstwo pełniło nie tylko funkcję dekoracyjną, ale też duchową – przydrożne kapliczki i krzyże chroniły mieszkańców, figury świętych towarzyszyły codziennemu życiu.

 

Na zajęciach MALI ARTYŚCI – WIELKIE INSPIRACJE w NABU dzieci uczą się o sztuce ludowej i tradycjach, poznają twórczość regionalnych artystów i rękodzielników czerpiących inspiracje ze sztuki ludowej oraz tworzą własne prace plastyczne nimi inspirowane.

 

Warsztaty MALI ARTYŚCI – WIELKIE INSPIRACJE są całkowicie bezpłatne.